Showing posts with label tavuk. Show all posts
Showing posts with label tavuk. Show all posts

şaraplı horoz; senden başka yok içimde

Bir ömür boyu hepimizin sadık kalacağı şeyler vardır mutlaka. Kendimizi keşfetmeye başladığımızdan beri aşklarımız, tercihlerimiz, kararlarımız zamanla değişiyor olsalar bile, onlardan bazılarının hayatımızda sabit kalacakları kesin. Özellikle yemekler ve kokular duygularımızın yerine geçebilme gücüne sahip oldukları için, kayıtsız bir şekilde sonsuz sadakat gösterebildiğimiz tek dünyadır belki. Nereden esmeye başladı bu nostaljık rüzgarlar diye düşünüyorsanız, hemen anlatacağım...



 Her şey yıllar önce başladı, boyum bir metreden yüksek değildi. Güzel ninemin evine gitmiştim, birkaç gün onunla birlikte kalacaktım. Nineyle tatil yapmak hayatımda yaşadığım en heyecan verici olaylardan biriydi. Evi çeşit çeşit kumaşlar ve danteller dolu kücük bir labirentti. Kendisi terziydi. Ayrıca çok acayıp kız arkadaşları vardı; onlardan bir tanesi tıpkı masallardaki cadılara benzerdi ve evinin gri avlusunda tavuklar ve kediler beslerdi. Ve o teyzenin garip olduğu kadar aynı ölçüde tuhaf bir tavuğu da vardı. Ismi horozdu. O tavuk oldukça züppe ve gıcıktı, onunla uğrasmamdan da hiç hoşlanmazdı ve bir gün bana saldırması kaçınılmazdı. Kırılmıştım. Fakat çok yakında yollarımız bir cenazenin yemeğinde tekrar kesişecekti.



 Ninemle gitmiştik yine, bütün etkinliklere birlikte katılırdık ve cenazeler nedense çok eğlenceli olabilirdi bazen. Fakat o gün sonsuza dek kalbimde iz bıraktı, çünkü o cenazede hayatımda tatmış olduğum en büyüleyici yemeği yemiştim. Önüme inen tabak tarçın ve yeni bahar kokuyordu ve içimde yarattığı mutluluğu kesinlikle tasvir edemem. Etrafa bakmıştım, henüz tadına bakmamıştım, sadece kokusunu almıştım. Benimle dalga geçiyor olmalılar, bu ne, bu ne? diye düşünmüştüm. Siyah giyinmiş ağlayan teyzelerin görüntüsü ve sesleri birden kayboldu, yemek artık damağıma ulaşmıştı. Ağızımda beklettim, yavaşça yuttum. Etrafa bir kez daha baktım. Tabağa aşırı bir tutkuyla dalmak isterdim ama maalesef yemekle başbaşa değildik. Beni deliler gibi aç zannedecekler diye çok korkmuştum. Utanmıştım. Sanki hırsızmışım gibi etrafıma sürekli bakarak yemeğe devam etmiştim. Tabağımı bitirince bir teyze bunu farketsin ve tekrar doldursun diye minik bir dua okumuştum içimden ama nafile.Onlar ağlamakla meşguldu. Sessiz ve şok içinde eve dönmüştüm ninemle. Ertesi gün yaşadıklarımı anlattım ona. Bu kadar beğendiysen ben yaparım sana aşkım deyip öpmüştü. Sözleri beni şaşırtmıştı, bu kadar basit olamazdı...Ve o günden beri, en sevdiğim yemeğin hangisi olduğu sorulduğumda düşünmeden şaraplı horoz diye cevaplarım.



Evet, pişmesinin çok uzun sürdüğü doğrudur. Eti çok kaslı ve sert ama iyice pişerse, gözlerinizi açamadan yersiniz anormal lezzetli etini. Sanki kendisinden baharatlı. Belki o yüzden çok züppedir herkese karşı. Düşünebilir misiniz, sarımsak olmasa da olur bu sefer! Yeter ki sote ettikten sonra dolgun kırmızı bir şarapla söndürün ve kullanacağınız domates salçası taze domatesten değilse, mümkünse organik salça kullanın. Bir baston tarçın ve mutlaka tane yeni bahar. Biraz zeytin yağı, su ve kralımızın tamamen yumuşamasına kadar kısık ateşte pişmesine izin verin. Makarnayla eşlik etmeniz şart. Bir yanda da rendelenmiş sert ve kuru keçi peyniri de dursun çünkü onu tereyağında bronzlaştıracaksınız. Renk aldıktan sonra süzgeçten dönmüş spagettiye dökün ve karıştırın. Çukur tabaklar çıkarın, yemeğinizle derine ineceksiniz. Aynı peynirden yakmadan tabaklarınıza yağdırın. Sizin adınıza çok mutluyum.





taze incirle tavuk fırında

Bu tarifi keşfettiğimde tabağın güzelliğinden yaşarmış gözlerle tekrar ederek tek söyleyebildiğim; vay canına! Bir de " gerçek olamaz ". Ciddi olalım, şarap içinde marine edilmiş taze siyah incirler tavukla birlikte fırında resmen evleniyorlar. Ve öyle böyle bir birleşimden bahsetmiyorum. Katı bir aşk o, katolik evlilik bağları gibi!


 Nerden çıktı bu Katolikler diye soruyorsanız, bu sihirli tabak İspanyolca konuşuyor, ondan. Katalanca daha doğrusu. Yunan mutfağına ihanet etmedim, ama bu ilham dolu yemekten bahsetmezsem vicdan azabı çekerim. Evet, taze incirle tavuk fırında şarap, sirke ve esmer şekerden oluşan soslu bir duvakla örtülmüş. Tabağın mis duvağını çekmeye ne dersiniz?


bol sebzeli tavuk fırında

Sevgilinizle kavga etmişsiniz, hep çıkmak istediğiniz yolculuk iptal olmuş çünkü kankanız bir leyla' ya dönüşmüş ve maceralı modundan artık bir şey esmiyor. Yağmur yağıyor ve sizinle iki kadeh yuvarlayacak kimse yok şu an. Üstelik acıkmışsınız...


Yalnızlık vaziyetlerinde yemek daha anlamlı oluyor; çünkü koklayabildiğiniz, dokunabildiğiniz ve tadabildiğiniz içinizdeki boşluğu dindirerek - gerçekle yüzleşme zamanı - tek varlığınızdır.Fakat bir yandan çok şanslısınız çünkü gününüzün tek arkadaşını istediğiniz gibi yaratabilirsiniz. Önerim; onu hafif ve anlayışlı yapın, midenize tasalı hikayeler anlatmasın, zaten hüzünlüsünüz, değil mi?


Tavuğun tadı çocukluğumuzdan beri bizi takip eden bir damak hatırasıdır. Tanıdık, lezzetli ve herşeyden önce güvenilir. Oysa, fazla üzülmemek için (ayyy, yine h@yv@n gibi yedim üstelik de yalnızım gibi kırıcı düşüncelere kapılmamak için) önce haslanmış tavuk sonra suyu ve sebzelerle birlikte fırına verilmiş eserimiz,
hüzünüzü ve açlığınızı hoş bir yolculuğa gönderecek, buraya yazıyorum!






Powered by Blogger.